Skip to main content

Tag: Biblioteka Publiczna Miasta Gniezna

Młody i piękny teatr prowadzony z sercem

Napisane przez Kamila Kasprzak-Bartkowiak w dniu . Opublikowano w Relacje. Brak komentarzy do Młody i piękny teatr prowadzony z sercem

Pierwszego dnia grudnia Dom Sąsiedzki pod Sówką wypełnił się tym, co w teatrze najpiękniejsze: młodzieńczą energią, ciekawością świata i odwagą, by stanąć przed publicznością z własnym głosem. To właśnie wtedy odbył się finał kursu aktorskiego dla młodzieży, prowadzonego przez aktorkę naszego Teatru – Zuzannę Czerniejewską-Stube.

Czytaj dalej

Bunt kobiet jako punkt wyjścia…

Napisane przez Kamila Kasprzak-Bartkowiak w dniu . Opublikowano w Relacje. Brak komentarzy do Bunt kobiet jako punkt wyjścia…

Spotkanie z Piotrem Śliwowskim, współtwórcą takich filmów jak „Siłaczki” i „Solidarność według kobiet”, zwieńczyło warsztaty dla młodzieży pt. „Społeczna historia Gniezna – bunt”, które pokazały, że obywatelskie nieposłuszeństwo i protesty to również doświadczenie mieszkanek i mieszkańców grodu Lecha.

Czytaj dalej

Michaśka jest tylko jedna, albo niech żyje kamp!

Napisane przez Kamila Kasprzak-Bartkowiak w dniu . Opublikowano w Recenzje. Brak komentarzy do Michaśka jest tylko jedna, albo niech żyje kamp!

Wbrew pozorom jednym z jaśniejszych punktów Festiwalu Fyrtel było spotkanie, które teoretycznie z lokalnym dziedzictwem ma bardzo luźne związki. Jednak jego pełen pasji duch, gdzie spotyka się idol i fanka rozmawiający o tym co bliskie w sztuce i życiu, był już jak najbardziej swojski.

Czytaj dalej

Tristis Diabolis…”Szamburski gra Wichę” na Latarni

Napisane przez Jarek Mikołajczyk w dniu . Opublikowano w Recenzje. Brak komentarzy do Tristis Diabolis…”Szamburski gra Wichę” na Latarni

Paweł Szamburski nie zagrał koncertu w klasycznym sensie. W ostatnim dniu sierpnia na Latarni na Wenei stało się jasne artysta projektuje doświadczenia emocjonalno-intelektualne, w których muzyka i tekst i artysta są równorzędnymi aktorami, a publiczność – bez większego ostrzeżenia – staje się świadkiem, statystą, a czasem wręcz oskarżonym czy choćby obserwatorem. Na scenie Latarni na Wenei, zagrał monodram „Tristis Diabolis” – inspirowany tekstami Marcina Wichy. Nie był to występ do potakiwania w rytm. To był dramat, dyskurs wewnętrzny jednoosobowy ubrany w klarnet, głos i elektronikę, gdzie...

Czytaj dalej