Kolejny, a dokładnie 23. Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS w Gnieźnie za nami. Po raz pierwszy w prawdziwie festiwalowej odsłonie, bo trzy dni z rzędu z filmami i innymi atrakcjami oraz dzięki lokalnej współpracy Klubu Krytyki Politycznej z Publiczną Biblioteką Pedagogiczną.
Gnieźnieńscy współorganizatorzy objazdowej formuły międzynarodowego Festiwalu dokumentów o prawach człowieka, bo tym w istocie jest WATCH DOCS, nie mieli łatwego zadania. Bo jak „sprzedać” trudne i dla niektórych dyskusyjne tematy, żeby choć trochę wzbudzić empatyczną refleksję? Na pewno warto postawić na różnorodny i merytoryczny przekaz wybierając filmy o odmiennej tematyce, spośród których każda odbiorczyni lub odbiorca znajdzie coś dla siebie, zaprosić osoby eksperckie z danej dziedziny do rozmowy czy zorganizować wspomniane i niekoniecznie filmowe atrakcje. Zresztą poniżej zobaczcie jak wyglądały te watchdocsowe, ostatnie dni maja!
ŚRODA 28 maja 2025: Na otwarcie pokazany został pełnometrażowy, głośny i nagradzany już m.in. na Berlinale czy Festiwalu WATCH DOCS, dokument Oksany Karpovych pt. „Przechwyone”. Zapis rosyjsko-ukraińskiej wojny bez obrazów krwi, wybuchów czy przemocy, tylko ze statycznymi kadrami zniszczeń dokonanych przez agresora i wstrząsającym zapisem przechwyconych przez ukraińskie służby rozmów rosyjskich żołnierzy z bliskimi. Dialogów z których wyłania się propagandowe „pranie mózgu”, ale też zwykła niewiedza, strach i nienawiść. Bo mężczyźni zmobilizowani przez dyktaturę Putina, to nie zawodowi żołnierze, tylko zwykli cywile z łapanki, którym wojna też przynosi cierpienie. A o tym ostatnim, ale też traumie, jej rodzajach czy sposobach radzenia sobie z nią, wszystkie zainteresowane osoby mogły porozmawiać z Martą Turzą, psychotraumatolożką z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Gnieźnie. Bo na szczęście takie ekspertki i miejsca mamy w naszym mieście!
CZWARTEK 29 maja: To dzień krótkich metraży, czyli trzech różnych filmów, gdzie każdy z nich opowiada o nieco innym aspekcie praw człowieka. Były więc „Oszukane” (reż. Dorothy Allen-Pickard), którego bohaterki, to uwiedzione przed laty przez policyjnych tajniaków aktywistki, więc prawa zahaczają tu o elementarną uczciwość i wolność od inwigilacji, a nawet wykorzystywania seksualnego. Był „Adidas. Stać cię na więcej” (reż. Keil Orion Troisi, Igor Vamos), gdzie znów aktywiści, tym razem znani jako Yes Men za pomocą pomysłowej kampanii i nietypowej kolekcji mody, zamierzają zmusić Adidasa do przyznania się do stosowania nieetycznych praktyk, którymi jest m.in. łamanie praw pracowników w azjatyckich fabrykach. No i było też „Echo” (reż. Emi Buchwald), gdzie mieliśmy dwoje nastolatków uczestniczących w terapii jąkania, czyli osoby, które z powodu swojego zaburzenia mowy, bywają narażone na dyskryminację. O tym czym jest jąkanie się i jak pracować nad jego eliminacją, publiczność mogła porozmawiać tym razem z Arlettą Chosińską, psycholożką i logopedką, znów z nieocenionej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.
PIĄTEK 30 maja: Natomiast ostatni dzień przybrał zupełnie niefilmowy charakter, ale mimo to nie zabrakło w nim wizualnego akcentu w postaci odważnej wystawy minimalistycznych grafik Anny Bąk, która za pomocą swoich prac komentuje społeczną rzeczywistość w Polsce. Ekspozycja pt. „Marksizm kulturowy”, której nazwa odnosi się do pojęcia wymyślonego przez amerykańskich paleokonserwatystów, a używanego także przez polską prawicę jako inwektywa dla wszystkich myślących inaczej niż ona osób, jest tak naprawdę zaproszeniem do refleksji nad tematami i prawami człowieka, które podejmuje, a można ją oglądać w siedzibie książnicy do końca czerwca. Wszystko zaś zwieńczyła najprawdziwsza dyskoteka! Z prawdziwym i sympatycznym didżejem Bartoszem Rybackim oraz światełkami i tańcami, ach!
P.S. Osobne podziękowania także dla ChaiTea.Space za przepysznie gaszące pragnienie napoje i Zaczekalnia.Gniezno za wernisażowy poczęstunek, a także dla Nomad Soul Atelier za przepiękne, watchdocsowe zakładki!
Fot. Paweł Bartkowiak
