Archiwum

Przede wszystkim trzeba słuchać swojej intuicji i iść własną drogą. Jestem dumna z książki, którą napisałam oraz z fundacji, którą założyłyśmy z dziewczynami. Teraz jest czas brania spraw w swoje ręce, robienia czegoś więcej niż czekanie na telefon.

Z dr. Michałem Bogackim, dyrektorem Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie – o działalności muzeum w grodzie Lecha, pomysłach na to, jak dziś opowiadać piastowskie dzieje, o zadaniach instytucji kultury i jej promowaniu, a także pasji do wczesnego średniowiecza oraz interpretacjach historii, współpracownikach i planach – rozmawia Kamila Kasprzak-Bartkowiak.

„Mowa nienawiści to ogół wypowiedzi zawierających elementy wyszydzające, poniżające osobę lub grupy osób ze względu na ich cechy takie, jak np. płeć, kolor skóry, wyznanie, niepełnosprawność”[1] Albo to, że po prostu są.

„Pan Walizka żegna przyjaciela” – opowieść napisana przez życie. E-premiera audio. #zostańwdomu #covid19. Odejście przyjaiela, może być odejściem świętego człowieka. Sławek Kuczkowski jeszcze za życia nazwany był Portierem Pana Boga.

Wszelkie formy smooth, to wkurzające oszustwo estetyczne. Mają z oryginałem tyle wspólnego co składanki Marka Niedźwieckiego z jazzem, albo Kenny G. z Charlie Parkerem. Spoglądam w tym ósmym roku na Popcentralę i trochę mi smoothno.

Istnieją takie zespoły, które nie boją się dosłowności, lecz nie prostactwa, bazują na prowokacji nie będącej szyderą, a swą wyrazistością potrafią zdobyć publiczność. Tak jak od lat zdaje się robić Apteka.

Czy możliwa jest działalność instytucji kultury w dobie koronawirusa? Rzecz jasna tak. Może być nawet bardziej skuteczna w dotarciu niż ta w realu. Pozostawiamy pytanie o ekonomię.

Jarmarki św. Wojciecha to wielowiekowa tradycja. Ta część odpustu – profanum, wpisana jest podobnie jak uroczystości i procesyjne sacrum w świadomość gnieźnian. Wystarczy powiedzieć, że to pierwszy raz od wielu lat nie ma rozstawionych bud jarmarcznych, przez lata zwłaszcza w rzeczywistości PRL-u, ta siermięga towarów sprzedawanych pod budami, mieszała się z pięknem drewnianych pukawek, szmacianych piłeczek na gumce i odgłosem korkowców i pistoletów na kapiszony.

O tym, że w kulturze, w tym w muzyce „wszystko już było”, chyba nie trzeba nikogo przekonywać, a na pewno nie poznański duet Bloki, który z brzmieniowej spuścizny poprzednich dekad czerpie całkiem ochoczo. I właśnie stworzył najbardziej melodyjny i nieoczywisty krążek „Insecta”.